J: „Petnac som ich naratal Laci."
L: „Keho zaš Jošku?"
J: „Židoch!"
L: „Dze? Fkarčme? Na uľici?"
J: „Aľe ne fkarčme. Na internece. A to ľem za roki 41-42. Teľo ich vihnaľi z Hegeša bratku. Kameňaroch, krajčiroch, obhodnikoch... Šicko im vžaľi."
L: „Chto im vžal co?"
J: „Mi im vžaľi. Šicko Laci. Šicko."
L: „A to ši še aš teras doznal?"
J: „Ta hej. Nichto mi nepovedzel. Asi ani nichto neznal abo co."
L: „Aľe znal Jošku, znal. Ľem na to každi sral. A še mi zda, že na to ľudze seru dodneška. Sprebačenim."
L: „No ľem či oni nam prebača."
J: „Mišľiš, že še za to dajake Hegešane aj haňbja?"
L: „Ta ja znam či tu ešči medzi nami take su? Isto ich uš veľo poumiralo. Možno še haňbja, možno chcu zapomnuc..."
J: „...a možno na to fakt seru jak ši povedzel."
L: „No ta co uš zrobime Jošku, co."
J: „Ta uš teras nič. Ľem aby sme nezapomnuľi, že tu buľi aj dajake Izakovci, Rosenbergovci... a inšo. A ne ľem mi."
Písmo:
A-
|
A+
